Cultureel erfgoed

We beginnen te wennen aan de Amerikaanse tijden of we waren gisteren laat binnen of beide. In ieder geval word ik wakker en denk nog een uurtje verder te kunnen pitten. Ik kijk even op de wekker en ontdek tot mijn schrik dat het al 9 uur is. Maar goed, het is vakantie en niets hoeft. We hebben niet veel verplichte activiteiten meer en niets hoeft maar alles mag. We nemen in het bekende café een ontbijtje en gaan daarna de Metrocard opladen. De 7 dagen vrij reizen zijn voorbij en we laden $ 20 op de kaart en krijgen daarvoor 1 rit gratis. Dus in totaal een rit of 9 en dat moet voor 2 1/2 dag genoeg zijn. De planning is eerst de Met bezoeken en daarna zien we wel verder.

We komen toch nog redelijk vroeg aan bij de Met (dat opent om 10 uur) en het is voor New Yorkse begrippen rustig. Nadat we onze kaarten hebben ingewisseld voor toegangsbewijzen, gaan we naar binnen en beginnen bij de oude Egyptenaren. Sarcofagen, mummies, tempels, beelden en nog veel meer staan opgesteld. Als je dan bedenkt dat alleen al in Leiden en Londen ook zoveel tentoongesteld staat, dan besef je pas hoeveel Egypte aan geschiedenis is kwijt geraakt. Nu weten we natuurlijk niet wat van deze tentoonstelling eigendom is of geleend van Egypte, maar ik denk dat Egypte best een stukje eigen geschiedenis terug kan krijgen.

Na Egypte vervolgen we onze weg door Engelse/Europese huisinrichtingen, beelden en glas in lood. We komen langs Griekse en Romeinse oudheid, potten en schalen uit China (waar ons Delfts blauw vandaan komt) en dan hebben we waarschijnlijk de helft nog niet gezien. We weten wel dat de oude meesters hier ook moeten zijn. We gaan even op internet via het WIFI en zien dat dit op de 2e verdieping is. We gaan naar boven maar komen op een doodlopend stuk uit met Hellenistische kunst (Griekse oudheid). We zien een strijdwagen, vazen en nog veel meer, maar we willen toch even wat Nederlands trots zien. Hiervoor moeten we eerst naar beneden en dan weer aan de andere kant omhoog.

We komen uiteindelijk op de verdieping met schilderskunst en na enkele Franse impressionisten komen we bij het eerste schilderij van Nederlandse afkomst. Heel duidelijk is de stijl van Vincent van Gogh te herkennen. Er zijn diverse schilderijen van zijn hand, maar ook Cesanne, Manet, Monet, Munch, Renoir en vele anderen uit zijn tijd zijn vertegenwoordigd. Aan het einde gaat het meer naar abstract toe en we hopen dat er toch iets meer is. We pakken een platterond, maar daar staan alleen de zaalnummers op en het thema. Een van de grootste verzameling van zalen is schilderijen van 1250 t/m 1800. Daar moeten we zijn. Met wat puzzelwerk ontcijferen we de plattegrond en bij de 2e zaal is het meteen raak. Oud plaatsgenoot Hals (Frans) hangt hier met een brouwer. Door de rode neus en wangen hadden we in ieder geval al geraden dat hij in ieder geval van een drankje houd. In de volende zalen komen we meer plaatsgenoten tegen zoals Ruysdael, Ruisdaal, Hoek, Verspronck en diverse anderen die in de 17e eeuw in Haarlem woonden en werkten. Ook Rembrandt, Cuyp, Vermeer en diverse andere oude meesters hebben hier hun plek.

De tentoonstelling gaat langzaam over naar Frans en Italiaans realisme en wij verliezen de realiteit. Het wordt wat drukker en de rest van de tentoonstelling kan ons weinig boeien. We besluiten om naar buiten te gaan en richting Kabelbaan naar Rooseveld Island te lopen. Als we echter in de buurt (ok, iets verder er vandaan, sorry) van het metrostation op 77 Street komen, besluiten we om ergens voetbal te gaan kijken. Het is immers 30 graden in de schaduw en alleen al lopen vreet alle energie uit je lichaam. Via de metro stappen we bij Times Square bijna vanuit de metro in de Ierse Pub. Na een biertje of 2 en enkele gemiste kansen en penalty willen we weg. De barvrouw heeft dat niet in de gaten en voordat we het in de gaten hebben staat er al een nieuwe versnapering voor de neus. De kabelbaan en Top of de Rock wachten maar tot morgen.

We weten aan de aandacht van de barvrouw te ontsnappen en reizen terug richting hotel. We eten heel heerlijk bij het bekende adresje en we krijgen voor onderweg een koekje mee. We worden immers als vrienden gezien. Morgen wederom een warme dag, dus hopelijk nu wel even Rooseveld Island en TOTR.

foto’s op: 18 juni