Red Rock Canyon & Blue man group

Red Rock Canyon & Blue man group

Ik had gisteren het voornemen om naar Fremont street te gaan, maar je gaat iets eten en je neemt een biertje en daarna nog 1, dus van auto rijden was geen sprake meer. Ik begrijp echter nog steeds niet dat het eerste biertje (ongeveer een pint) $7 kost en een refill $8. Dan heb ik liever iedere keer een eerste biertje. Ondertussen maken de Red Sox gehakt van de Tigers op de schermen boven de bar. De 2 biertjes in combinatie met de vermoeiheid van het reizen en de dag van gisteren doet me besluiten vroeg naar de 26e verdieping te gaan.

Vanochtend redelijk vroeg uit de veren en op naar Red Rock Canyon. Dit ligt vlak buiten Las Vegas en belooft mooie landschappen. Daar aangekomen blijk ik me toch niet goed voorbereid te hebben, want dit natuurschoon bestaat behalve uit een 13 mijl lange scenic road uit vele hiking trails. Aangezien ik op mijn sandalen ben en in het bezit ben van zeer zwakke enkels en een rotte knie begeef ik me niet op zelfs een van de gemakkelijkste trails. De plaatjes die de gemakkelijke route aanduiden doen al pijn aan mijn enkels. Dan maar gewoon vanaf de stopplaatsen foto’s schieten. Ook enkele aardige filmpjes gemaakt, maar die plaats ik wel als ik iets stabieler internet heb. Door het gebrek aan loopvermogen op de trails ben ik redelijk snel aan het einde van de route en rij vanaf hier direct door naar de Hoover dam.

Terwijl mijn navigatie aangeeft dat ik rechtsaf moet, blijf ik stug rechtdoor rijden omdat ik de borden volg en die zullen het toch wel weten. Later blijken beide routes bij elkaar te komen, dus geen zorgen meer. Aangekomen bij de dam kan ik kiezen tussen een betaalde parkeerplaats in de overdekte garage of parkeren even verder op in de volle zon en een aantal yards meer lopen. Aangezien ik geen zin had in het lopen (dank aan de sandalen), en het feit dat de temperatuur boven de 100 (Fahrenheit) ligt, betaal ik zonder morren de parkeerheffing en loop richting de dam. Ik heb geen zin in een rondleiding en in snel tempo (voor zover mogelijk in deze temperatuur) leg ik de boog in een zo kort mogelijke tijd af. Wat valt er meer te zeggen over een dam? Het is een klomp beton in een rivier met aan de ene kant hoog water en een meer en aan de andere kant een diepte. Echter voor de tijd waarin de dam gebouwd is (1931-1935) is dit een sterk staaltje techniek waarvan hedendaags nog heel veel mensen electriciteit krijgen.

Terug rijdend naar Las Vegas ben ik weer Oost Indisch doof wat de navigatie betreft want die volgt de snelste weg en niet de kortste (moet hem toch anders instellen). Ik neem meteen de Tropicana afslag want die komt naast het hotel waar ik zit uit. Aangekomen in het hotel knap ik mezelf even snel op en haal de kaart op voor de show van de Blue Man Group. Ik verwacht een show met veel gedrum op rioolbuizen en dat valt echter positief tegen. Al voor de show hoef je niet te wachten tot het begint, Er zweven wat oogbollen door de zaal en een robot maakt de zaal nog schoon. Daarna een fantastische show met veel humor en niet alleen maar het gedrum. Ik kan dit zeker iedereen aanraden, maar mocht je geen onderdeel willen uitmaken van de show dan adviseer ik je om een plek achter in de zaal te bespreken, alhoewel je daar ook niet veilig zit.

Nog nagenietend loop ik even de strip verder af en maak de verplichte foto’s van de reclames en de fonteinen bij Bellagio. Teruglopend denk ik dat ik hier maar ga beginnen als oud papier handelaar. Je krijgt kaartjes voor vrouwen van lichte zeden van de Mexicanen en ieder hotel/bar/touroperator geeft je wel een kaartje met korting. Bijna alles wordt even verder op weer weg gegooid zonder er ook maar 1 blik op te werpen. Al teruglopend valt me tevens op dat, in vergelijking met vorig jaar, heel wat hotels aan het verbouwen zijn. Tussen MGM en Paris is het een bouwput. Dat maakt het lopen, naast de slenterende massa, nog moeilijker. Morgen maar naar Fremont street en de Stratosfeer. Overdag zullen we ook wel doorkomen.

Foto’s: https://flic.kr/s/aHsk9yYBYG